علوم شناختی، نانوتکنولوژی، بیوتکنولوژی و فناوری اطلاعات، مجموعه دانش‌های همگرا «NBIC» را تشکیل می‌دهند. علوم شناختی از زیر مجموعه‌های علم اعصاب، روان‌شناسی، زبان‌شناسی، هوش مصنوعی و فلسفه ذهن تشکیل شده و کاربرد وسیعی در اغلب رشته‌ها ازجمله پزشکی، آموزش و پرورش، جامعه‌شناسی، سیاست، علوم اطلاعات، ارتباطات، مهندسی پزشکی، مهندسی فرمان و کنترل و حتی علوم دفاعی و جنگ پیدا کرده‌است. اکنون بسیاری از موسسات تحقیقاتی و دانشگاه‌ها به تحقیق در زمینه علوم شناختی می‌پردازند. دانشمندان حوزه‌های عصب‌شناسی، زبان‌شناسی، روان‌شناسی فیلسوفان ذهن و نظریه‌پردازان علم رایانه در سه، چهار دهه اخیر با کمک هم، گام‌های با ارزشی در کشف و تبیین کارکردهای شناختی مغز انسان برداشته و به یافته‌های گرانبهایی رسیده‌اند. به همین جهت، دهه ١٩٩٠ را «دهه مغز»، نامیدند. کشورهای توسعه‌یافته در سرمایه‌گذاری در زمینه‌های علوم شناختی پیشتاز هستند و از این جهت رقابت شدیدی در دست‌یابی به اسرار مغز و استفاده از کاربردهای آن شکل گرفته است. همچنین در زمینه نانوتکنولوژی، بیوتکنولوژی و فناوری اطلاعات سرمایه‌گذاری مناسبی در ایران انجام شده و پیشرفت‌های قابل‌توجهی نیز به دست آمده است. اما سرمایه‌گذاری در زمینه علوم شناختی به‌عنوان دانش مادر که می‌تواند تأثیرات شگفت‌آوری بر بسیاری از حوزه‌های انسانی داشته باشد، هنوز با آنچه باید باشد، فاصله بسیار دارد.